دانشیار گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ، v.minasian@spr.ui.ac.ir
چکیده: (3521 مشاهده)
مقدمه: شیوع چاقی و اضافه وزن از عوامل اصلی بروز بیماریهای غیر واگیر در اقشار مختلف جامعه و بهویژه کودکان کمتوان ذهنی است. هدف کلی این پژوهش بررسی اثر 12هفته تمرین مقاومتی و ترکیبی روی برخی متغیرهای آمادگی جسمانی کودکان کمتوان ذهنی دارای اضافه وزن بود. روش: تعداد 24 کودک کمتوان ذهنی دختر و پسر با میانگین سنی1/10±9/50سال بهطور مساوی و تصادفی براساس شاخص توده بدن در دو گروه تمرین مقاومتی Kg/m2 2/17±25/25 و ترکیبی Kg/m2 2/22±25/05تقسیم شدند. گروههای تمرینی به مدت دوازده هفته، هفتهای سه جلسه، هر جلسه بین70- 45دقیقه فعالیت ورزشی داشتند. تغییرات در ظرفیت هوازی، قدرت و استقامت عضلانی، درصد چربی بدن، تعادل پویا و انعطاف آزمودنیها قبل و بعد از مداخله تمرینی با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس در سطح 0/05>p مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد پیشرفت قابلتوجهی در متغیرهای مورد اندازهگیری در نتیجه مداخلات ورزشی مشاهده شده است و در مقایسه بین گروهی درمتغیرهای ظرفیت هوازی (مقاومتی6/75%در مقابل ترکیبی19/38% ؛0/01=P)، قدرت عضلانی ( مقاومتی27/16%در مقابل ترکیبی7/64% ؛0/01=P) تفاوت معنیداری بین گروهها وجود داشت، اما در استقامت عضلات شکمی (مقاومتی22/90%در مقابل ترکیبی 30/55% ؛0/39=P)، درصد چربی بدن (مقاومتی15/52%- در مقابل ترکیبی14/50-% ؛ 0/51=P)، تعادل پویا (مقاومتی 6/85% در مقابل ترکیبی5/80 ؛ 0/12=P) و انعطاف بدنی (مقاومتی 5/66% در مقابل ترکیبی 2/1% ؛ 0/64=P) تفاوت معنی داری بین گروهها مشاهده نشد. نتیجهگیری: بهبودی قابل توجه ای در ظرفیت هوازی در نتیجه تمرینات ترکیبی و قدرت عضلانی در نتیجه تمرینات مقاومتی درکودکان کمتوان ذهنی دارای اضافه وزن مشاهده شد، اما در متغیرهای درصد چربی، تعادل پویا و انعطاف پذیری هر دو شیوه تمرینی اثربخشی نسبتا یکسانی داشتند.
