مقدمه: اختلال وسواس کودکان شکلی از اضطراب است که با نگرانی و افکار اجتنابی همراه بوده و مجهز کردن والدین و کودک برای درمان موثر مورد توجه می باشد. لذا هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان رفتاری-شناختی خانواده‌محور بر نگرانی، اجتناب و شدت علائم کودکان مبتلا  به اختلال وسواس بود.

روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی بود. جامعه‌ی آماری کودکان مبتلا به وسواس مدارس شهر اصفهان در سال 1403 به‌همراه مادرانشان بودند. از جامعه‌ی مذکور 36 مادر-کودک به‌صورت هدفمند انتخاب و با جایگزینی تصادفی با استفاده از اعداد تصادفی درگروه‌های آزمایش و کنترل گمارده شدند و پیش‌آزمون اجرا شد. گروه آزمایش طی دوازده جلسه هفته ای یک بار درمان شناختی-رفتاری خانواده محور را دریافت کردند. گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماندند. پس از اتمام جلسات درمانی و 45 روز پس از آن مجدداً دو گروه ارزیابی شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه نگرانی ایالت پنسیلوانیا کورپیتا (1997)، پرسشنامه اجتناب کودکان وایتساید (2013) و فرم کودکان پرسشنامه وسواسی-اجباری فوآ (2010) بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل‌واریانس با اندازه‌گیری مکرر با نرم‌افزار SPSS26 انجام شد.

نتایج: نتایج نشان داد که درمان رفتاری شناختی خانواده محور بر نگرانی، اجتنابی و علائم وسواس کودکان تاثیر معناداری داشت ( 0/05 ≥ p ) و این اثربخشی در مرحله پیگیری تداوم نشان داد  و تفاوت معناداری بین نتایج پس آزمون و پیگیری مشاهده نشد ( 0/05 ≤ p ) .

نتیجه‌گیری: با توجه به اثربخشی درمان شناختی رفتاری خانواده محور بر اصلاح رفتارهای اجتنابی، علائم وسواس و نگرانی کودکان استفاده از این درمان برای خانوده ها و کودکان دارای علائم وسواس به روان درمانگران پیشنهاد می شود.