دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران ، psy.assady@gmail.com
چکیده: (1390 مشاهده)
مقدمه: نوجوانی دورهای بحرانی در سلامت جسمی و روانی افراد است، نوجوانی میتواند زمان سردرگمی و کشف باشد، درک منشأ و سیر اختلالهای عاطفی در این مرحله بسیار مهم است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه تجربه شرم و گناه و باور های غیرمنطقی شادکامی در نوجوانانی که با خانواده زندگی میکردند و نوجوانانی که در مراکز نگهداری زندگی میکردندانجام شد. روش: این پژوهش از نوع علی-مقایسه ای است و جامعه مورد مطالعه این پژوهش، کلیه دانش آموزان عادی و دانش آموزانی که در مراکز نگهداری شهر رشت زندگی، در سال 1403 میکردند، بود. نمونه پژوهش حاضر شامل 300 نفر (150 نوجوان که با خانواده زندگی میکردند و 150 نوجوان که در مراکز نگهداری زندگی میکردند) بودند که به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند و به پرسشنامه تجربه شرم و گناه ( ملیناکوا، فورستوا، کالمان، ترینکا،2020) و پرسشنامه باورهای غیر منطقی شادکامی (یلدریم و مالتبی، 2021) پاسخ دادند. نتایج: میانگین سنی نوجوانانی که با خانواده زندگی می کردند (14/56) و میانگین سنی نوجوانانی که در مراکز نگهداری زندگی می کردند (15/18) بود. میانگین نمره تجربه شرم، گناه و باورهای غیرمنطقی شادکامی در نوجوانانی که با خانواده زندگی می کردند به ترتیب عبارت است از: 23/58، 25/48و 45/34. میانگین نمره تجربه شرم، گناه و باورهای غیرمنطقی شادکامی در نوجوانانی که در مراکز نگهداری زندگی می کردند به ترتیب عبارت است از: 86/26، 06/27 و 84/61. نتایج تحلیل واریانس چند متغیره نشان داد بین تجربه شرم و گناه و باور های غیرمنطقی شادکامی در نوجوانان عادی و پرورشگاهی تفاوت معناداری وجود دارد (0/01>P). نتیجه گیری: بین نوجوانانی که با خانواده زندگی میکردند و نوجوانانی که در مراکز نگهداری زندگی میکردندتفاوت معنی داری در تجربه شرم و گناه باورهای غیرمنطقی شادکامی وجود دارد بنابراین با توجه به این یافتهها پیشنهاد می شود دوره آموزشی در زمینه باورهای غیرمنطقی شادکامی و همچنین هیجانات خودآکاه برای نوجوانان آسیبپذیر برگزار گردد.