دانشیار روانشناسی، گروه روانشناسی ، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین ، ایران ، sh.khaleghipour@iau.ac.ir
چکیده: (396 مشاهده)
مقدمه:یافتهها در سالهای اخیر نشان میدهد مشکلات رفتاری کودکان، جایگزین بیماریهای جسمی بهعنوان اصلیترین ناتوانی دوره کودکی میانی شدهاست، این بهنوبه خود چالشهای جدی بر سلامت روانشناختی و شیوههای والدگری مادران دارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش مدیریت والدگری مبتنی بر مدل اورگان بر انطباقپذیری والدینی و تنظیم هیجان در مادران کودکان 9 تا 12 سال با مشکلات رفتاری بروننمود، انجام شد. روش:پژوهش از نوع نیمه آزمایشی در سه مرحله پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دو ماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه مادران دارای کودکان 9 تا 12 سال مراجعهکننده بهمراکز خدمات مشاوره و هستههای مشاوره مدارس شهر اصفهان در زمستان1403 بود. از جامعه مذکور تعداد 40 نفر از مادران مبتنی بر ملاکهای ورود و خروج بهصورت هدفمند انتخاب و پس از همتاسازی بهطور تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل (هرگروه 20 نفر) قرار گرفتند. پرسشنامههای انطباقپذیری(OAQ-Olson, 2006)و تنظیم هیجان (ERQ-Gross & John, 2003) برای سنجش متغییرهای وابسته استفادهشد. گروه آزمایش تحت آموزش 12 جلسه90 دقیقهای بهفراوانی دو جلسه در هفته قرار گرفت و گروه کنترل هیچگونه مداخلهای دریافت ننمود.تجزیه و تحلیل دادهها بر روی ۳4 شرکتکننده (هر گروه 17 نفر) با استفاده از تحلیل واریانس اندازههای تکراری انجام شد. نتایج: آموزش مدیریت والدگری مبتنی بر مدل اورگان در مقایسه با گروه کنترل بر بهبود ابعاد انطباقپذیری والدینی و ابعاد تنظیم هیجان مادران تأثیر معنادار P<0.05)) داشت که این تأثیرات تنها بر ابعاد متعادل و بینظم انطباقپذیری والدینی و هر دو بعد بازداری هیجانی و ارزیابیمجدد شناختی تنظیم هیجان در مرحله پیگیری پایدار بود. نتیجهگیری: آموزش مدیریت والدگری مبتنی بر مدل اورگان بهدلیل شکستن چرخه اجبار شیوههای والدگری و رفتار منفی کودکان، میتواند با مدیریت بهینه رفتارهای کودکان از طریق بهبود انطباقپذیری والدینی و تنظیم مناسب هیجان مادران همراه شود. لذا استفاده از این روش آموزشی بهجهت اصلاح سازههای روانشناختی و روشهای والدگری پیشنهاد میگردد.
