|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
2 نتیجه برای مصطفی لو
حفصه تاقانی، علی مصطفی لو، حسین خدری،
دوره 10، شماره 3 - ( بهار 1403 )
چکیده
مقدمه: از آنجایی که دوران کودکی اهمیت زیادی دارد و مهارتهای حرکتی سریعتر در این دوره رشد میکند. به همین دلیل هدف از این مطالعه مقایسه اثر یک دوره بازیهای حرکتی، آموزشی و سنتی بر مهارت حرکتی و اضطراب کودکان بود.
روش: به همین منظور 40 کودک شش سال انتخاب و در چهار گروه بازیهای حرکتی (10=n)، بازیهای آموزشی (10=n)، بازیهای سنتی (10=n) و کنترل (10=n) به صورت تصادفی تقسیم شدند. قبل و پس از دوره تمرینی هشت هفتهای آزمونهای رشد حرکتی درشت اولریخ-3 و پرسشنامه اضطراب اسپنس (1999)، به ترتیب برای سنجش مهارت حرکتی و اضطراب کودکان گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل آماری دادهها و برای بررسی تفاوت بین گروهها از آزمون آماری کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده گردید.
نتایج : نتیجه نشان داد که مداخله (تمرین بازیها) بر افزایش مهارتهای حرکتی (0/05 P≤ ؛ 210/685= F) و کاهش اضطراب (0/05 P≤ ؛ 24/875= F) آزمودنیها تاثیر معنی دار داشت.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از تحقیق، میتوان عنوان کرد که بازیهای حرکتی، آموزشی و سنتی به علت داشتن فرصت تمرینی و از نظر محتوایی میتواند موجب رشد مهارتهای حرکتی و کاهش اضطراب کودکان شود.
آنا حسنی، علی مصطفی لو، ایوب منصوری،
دوره 11، شماره 2 - ( زمستان 1403 )
چکیده
مقدمه: با توجه به افزایش بازیهای الکترونیکی، فناوریهای جدید و کاهش فعالیت و مهارتهای حرکتی کودکان ضروری است که توجه بیشتری به ارتقا مهارت حرکتی کودکان صورت گیرد. از آنجایی که دوران کودکی بهترین دوره برای رشد مهارتهای حرکتی به شمار میرود . هدف از این مطالعه اثر بخشی بازیهای ادراکی–حرکتی و بازیهای مهارتی بر تبحر حرکتی کودکان پیشدبستانی بود.
روش: پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی با پیشآزمون- پسآزمون بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کودکان پیش دبستانی شش سال شهر مراوه تپه در سال تحصیلی 1402- 1401 تشکیل دادند. به همین منظور 36 کودک شش سال به روش تصادفی ساده انتخاب و در سه گروه بازیهای ادراکی-حرکتی (12=n )، بازیهای مهارتی (12=n ) و کنترل (12=n ) به صورت تصادفی ساده تقسیم شدند. قبل و پس از دوره تمرینی هشت هفتهای از آزمون تبحر حرکتی برونیکس-اوزورتسکی (1978)، برای سنجش تبحر حرکتی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل آماری دادهها و برای بررسی تفاوت بین گروهها از آزمون آماری کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. کلیه عملیات آماری توسط نرم افزار SPSS ورژن 26 انجام گردید.
نتایج : نتایج نشان داد که مداخله (تمرین بازیها) بر افزایش تبحر حرکتی آزمودنیها (0/05 ؛ 105/598= F)؛ بین نمرات مهارتهای حرکتی آزمودنیها در پیش آزمون و پس آزمون بدون توجه به وضعیت گروه، تفاوت معناداری وجود دارد.
نتیجه گیری: یافته های حاصل از پژوهش تاکید دارند که فراهم کردن محیط غنی، همچنین راهنمایی، هدایت و برنامه ریزی جهت رسیدن به تبحر حرکتی کودکان بسیار ضروری میباشد. بنابراین، با توجه به نتایج حاصل از تحقیق، پیشنهاد میشود که از بازیهای ادراکی- حرکتی و مهارتی می توان برای بهتر شدن تبحر حرکتی کودکان استفاده کرد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
