|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
2 نتیجه برای تحمل پریشانی
منیژه فیروزی، زهرا فیض آبادی،
دوره 6، شماره 4 - ( 2-1399 )
چکیده
مقدمه: با تشخیص سرطان کودک، والدین (به ویژه مادر) تحت استرس های شدیدی قرار می گیرد و دچار آشفتگی روان شناختی خواهند شد. در تحمل آشفتگی، تفاوتهای فردی بین این مادران وجود دارد. در این پژوهش نقش مادر و میزان تحمل پریشانی در بروز مشکلات درونی سازی و برونی سازی کودک مبتلا به سرطان مورد مطالعه قرار گرفت.
روش: نوع مطالعۀ این پژوهش، توصیفی- همبستگی است. 130 مادر که کودک آنها مبتلا به سرطان بودند و در بیمارستان محک بستری شده بودند، در این پژوهش شرکت کردند. آنها دو پرسش نامه مقیاس تحمل پریشانی (DTS) و فهرست رفتاری کودک (CBCL) (مخصوص والدین) را تکمیل کردند.
یافته ها: از بین ابعاد چهارگانه تحمل آشفتگی، تنظیم هیجان بیشترین ارتباط معنادار را با درونی سازی و برونی سازی مشکلات کودکان داشت. این ارتباط در مورد درونی سازی مشکلات قوی تر بود. تحلیل رگرسیون چندگانه همزمان نشان داد که تحمل آشفتگی مادران بیش از عوامل دیگر توانسته بود واریانس شکایتهای جسمانی کودک را پیشبینی کند؛ اما نتوانسته بود رفتار قانون شکنی در کودکان را در سطح معناداری پیشبینی نماید.
نتیجه گیری: میزان نحمل آشفتگی مادر از طریق سبک فرزندپروری، الگوسازی شیوه مقابله با استرس برای کودک و تعامل موثر با کودک می تواند مشکلات درونی سازی و برونی سازی در کودکان را تحت تاثیر قرار دهد.
مریم ابراهیمی، صدیقه ابراهیمی،
دوره 7، شماره 2 - ( 11-1399 )
چکیده
مقدمه: از آنجایی که مادران کودکان اوتیسم در معرض استرسهای مختلفی قرار دارند تلاش جهت اصلاح سبکهای مقابلهای و نیز تحریف های شناختی از اهمیت ویژهای برخوردار است. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی واقعیت درمانی برنشخوار فکری، میزان نگرانی و تحمل پریشانی مادران کودکان اوتیسم انجام شد.
روش : پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل است. جامعهی آماری پژوهش را مادران کودکان اوتیسم مراکز اوتیسم ساری در سال 1397 تشکیل داد. سپس افراد به صورت داوطلبانه به پرسشنامه های نولن هوکسما و مارو (1991)، پرسشنامه نگرانی ایالت پنسیلوانیا (PSWQ) براون(2003) و پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز وگاهر(2005) پاسخ دادند. 30 نفراز مادرانی که بالاترین نمره در پرسشنامه نشخوار فکر ونگرانی و نمره پایین در تحمل پریشانی کسب کردند، به عنوان نمونه انتخاب و در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. واقعیت درمانی روی گروه مداخله در 8 جلسه اعمال شد. در پایان این دوره هر دو گروه پرسشنامه های فوق را به عنوان پسآزمون تکمیل کردند. دادهها با استفاده از تحلیل کواریانس مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج: نتایج نشان داد واقعیت درمانی بر کاهش نشخوار فکری و نگرانی مادران کودکان اوتیسم اثربخش است، همچنین موجب افزایش تحمل پریشانی مادران کودکان اوتیسم میگردد (0/001p<).
نتیجه گیری: : باتوجه به اثربخشی این روش پیشنهاد می شود در جهت کاهش نشخوار فکری و نگرانی و افزایش تحمل مادران کودکان اوتیسم استفاده گردد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
