fa اثربخشی آموزش فرزندپروری در راستای شکل‌گیری خویشتن‌داری بر خودکارآمدی والدگری مادران تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><span style="font-family:IRANsans;"><strong><span style="color:black;">مقدمه:</span></strong><span style="color:black;"> کیفیت فرزندپروری یک عامل عمده&shy;ای در رشد و تکامل کودکان است در این میان خویشتن‌داری و پرورش آن در کودکی از اهمیت ویژه&shy;ای برخوردار است به همین دلیل والدین به خصوص مادران باید در این زمینه آموزش‌ ببینند. این مطالعه با هدف اثر بخشی آموزش فرزندپروری مثبت‌نگر در راستای شکل&shy;گیری خویشتن‌داری در فرزندان و تأثیر آن برخودکارآمدی مادران کودکان دبستانی صورت گرفته است. </span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span><br> <strong><span style="color:black;">روش:</span></strong><span style="color:black;"> روش تحقیق نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. نمونه تحقیق شامل30 نفر از مادران کودکان دوره دبستانی (مدارس ابتدایی دوره دوم) استان یزد در سال تحصیلی 97-1396 است، که بر اساس ویژگی&shy;هایی چون سن و جنسیت همتا شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. هر دو گروه در مرحله پیش آزمون، پرسشنامه‌های خودکارآمدی والدگری و خودکنترلی ادراک شده کودکان را تکمیل کردند. اعضا گروه آزمایش به مدت 3 هفته، در جلسات برنامه آموزشی فرزندپروروی در راستای شکل&shy; گیری خویشتن‌داری با رویکرد روانشناسی مثبت‌نگر قرار گرفتند و در نهایت بعد از اجرای مداخله، هر دو پرسشنامه توسط دو گروه آزمایش و کنترل به عنوان پس آزمون اجرا گردید. </span><br> <strong><span style="color:black;">یافته ها:</span></strong><span style="color:black;"> نتایج آزمون تحلیل کواریانس تک متغیری نشان می‌دهد که مقدار </span><span dir="LTR"><span style="color:black;">F</span></span><span style="color:black;"> (0/16= </span><span dir="LTR"><span style="color:black;">P</span></span><span style="color:black;">، 2/44</span><span dir="LTR"><span style="color:black;">=</span></span>_{<span style="color:black;">27 و 1</span>} <span dir="LTR"><span style="color:black;">F</span></span><span style="color:black;">) برای اثر متغیر مستقل (گروه) بر نمره خویشتن‌داری به لحاظ آماری معنادار نبوده است. یعنی آموزش اصول فرزندپروری با رویکرد روانشناسی مثبت‌نگر، خویشتنداری فرزندان را بهبود نمی‌بخشد اما نتایج آزمون تحلیل کواریانس تک متغیری نشان می‌دهد که مقدار</span><span dir="LTR"><span style="color:black;">F</span></span><span style="color:black;"> (0/0002= </span><span dir="LTR"><span style="color:black;">P</span></span><span style="color:black;">، 35/31</span><span dir="LTR"><span style="color:black;">=</span></span>_{<span style="color:black;">27 و 1</span>} <span dir="LTR"><span style="color:black;">F</span></span><span style="color:black;">) برای اثر متغیر مستقل (گروه) بر نمره خودکارآمدی والدگری والدین به لحاظ آماری معنادار بوده است. </span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span><br> <strong><span style="color:black;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="color:black;">آموزش اصول فرزندپروری با رویکرد روانشناسی مثبت&shy; نگر، خودکارآمدی والدگری والدین کودکان دبستانی را بهبود می‌بخشد، بنابراین روانشناسی مثبت‌نگر روش بسیار موثری برای افزایش خودکارآمدی والد محسوب می‌شود و می‌توان آن را به کار برد. </span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:18px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong><em>Introduction: </em></strong>Parenting is a major factor in the development of children, which is inappropriate alongside family conflicts and lacks of warm and positive relationship with parents a strong prediction to create and stay. Behavioral problems are in children. On the other hand, the issue of self-restraint in childbearing and raising it at an early age is very important that mothers should receive the necessary training and raise their children. In this research, self-efficacy of the mother refers to the beliefs and differences of a mother from her abilities to regulate and execute a series of child-rearing tasks. The purpose of this study was to determine the effectiveness of positive parenting education in the development of self-restraint in children and its effect on the effectiveness of mothers of primary school children.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:18px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong><em>Method</em></strong>: The quasi-experimental research is a pretest-posttest with control group The sample of the study consisted of 30 mothers of elementary school children (second grade elementary schools) in Yazd province in the academic year of 2017-2018, which were matched based on age and gender characteristics and were randomly assigned to experimental and control groups Both groups completed the parental self-efficacy and perceived self-control questionnaire in the pre-test. The members of the experimental group received a positive psychological approach for 3 weeks, 2 weeks each week and each session for 2 hours in the child&#39;s educational program, and finally, after the intervention, both questionnaires were divided into two experimental and control groups Post-test was carried out.<br> <strong><em>Results</em></strong>: The results of single-variable covariance analysis showed that the F (F_{1, 27}=2.44, P=0.16) for independent variable (group) effect on self-restraint score was not statistically significant. As a result, this research hypothesis is rejected. That is, teaching the principles of parenting with the positive psychological approach does not improve the restraint of the children, but the results of the single-variable covariance analysis show that the F (F_1,27=35.31, P=0.000002) for the independent variable (group) effect on the score Self-efficacy of parental parenting has been statistically significant.<br> <strong><em>Conclusion</em></strong>: That is, the teaching of parenting principles with positive psychological approach improves the parenting self-efficacy of primary school children, therefore, positive psychology is a more effective method for increasing parent self-efficacy and can be used.</span></span></div> فرزندپروری مثبت‌نگر, خویشتن‌داری, خودکارآمدی والدگری مادران. positive parenting, restraint, parenting self-efficacy of mothers. 31 40 http://jpen.ir/browse.php?a_code=A-10-453-2&slc_lang=fa&sid=1 Azra Mohammadpanah Ardakan عذرا محمدپناه اردکان azramohammadpanah@ardakan.ac.ir 10031947532846008931 10031947532846008931 Yes Assistant Professor of Psychology, Faculty of Humanestic and Social Sciences, Ardakan University, Ardakan, Iran. استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه اردکان، اردکان، ایران Farzaneh Bakefayat فرزانه باکفایت f.kefayat72@gmail.com 10031947532846008932 10031947532846008932 No MSc degree in guidance and counseling, Islamic Azad University, Yazd, Iran کارشناسی ارشد راهنمایی و مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران Roya Shafiezade رویا شفیع زاده roya.shafizade2018@gmail.com 10031947532846008933 10031947532846008933 No Graduate Student, Family Counseling, Faculty of Humanestic and Social Sciences, Ardakan University, Ardakan, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران