fa اثربخشی برنامه والدگری مبتنی بر روانشناسی مثبت گرا بر خودکارآمدی ، ناگویی هیجانی و بار روانی مادران کودکان با مشکلات رفتاری تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:IRANsans;"><strong><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه :</span></strong><span style="font-size:12.0pt;"> مشکلات رفتاری کودکان به‌عنوان رفتارهای مقابله&rlm;ای و برون نمود توصیف می&rlm;شوند و غالباً متوجه دیگران از جمله؛ مادر به عنوان مراقب اصلی هستند تا خود کودک. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش الگوی والدگری مثبت بر خودکارآمدی ، ناگویی هیجانی و بار روانی مادران کودکان با مشکلات رفتاری انجام شد.</span><br> <strong><span style="font-size:12.0pt;">روش &nbsp;:</span></strong><span style="font-size:12.0pt;"> روش این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش &rlm;آزمون و پس &rlm;آزمون با گروه کنترل نابرابر بود. جامعه پژوهش مادران کودکان با اختلالات مشکلات رفتاری شهر الیگودرز در نیمه اول سال تحصیلی 99-1398بودند که از میان انها مادران&nbsp; 30 دانش آموز با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند (هرگروه 15نفر). گروه ازمایش 12جلسه 90دقیقه ای آموزش والدگری مبتنی بر روان شناسی مثبت را دریافت کردند و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزارهای پژوهش پرسشنامه های خودکارآمدی والدینی دومکا (1996)، ناگویی هیجانی تورنتو (1994)، مقیاس بار روانی پای وکویر (1984) و مقیاس مشکلات رفتاری کودکان کانرز(1998) ـ فرم والدین بودند. داده&rlm;ها در این بخش با روش تحلیل واریانس آمیخته ، آزمون شاپیروویلک ، آزمون ماچلی و آزمون لوین باکمک نرم&rlm;افزار </span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;">SPSS</span></span><span style="font-size:12.0pt;"> &nbsp;نسخه 22 تجزیه‌وتحلیل شدند. </span><br> <strong><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها :</span></strong><span style="font-size:12.0pt;"> یافته ها نشان دادکه در مرحله پس آزمون بین آنها از نظر هرسه متغیر خودکارآمدی ، ناگویی هیجانی و بار روانی تفاوت معنی داری وجود داشت</span> <span style="font-size:12.0pt;">. به عبارت دیگر،آموزش برنامه والدگری مثبت باعث افزایش خودکارآمدی و</span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;"> p<0/05)&nbsp; </span></span><span style="font-size:12.0pt;">11/6 </span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;">F=</span></span><span style="font-size:12.0pt;">)کاهش ناگویی هیجان</span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;">,p<0/05).&nbsp; </span></span><span style="font-size:12.0pt;">23/16</span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;">=</span></span><span style="font-size:12.0pt;">)و کاهش بار روانی</span><span dir="LTR"><span style="font-size:12.0pt;">(F=8/01, P<0.05)</span></span><span style="font-size:12.0pt;">در مادران کودکان با مشکلات رفتاری شد. </span><br> <strong><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری :</span></strong><span style="font-size:12.0pt;"> برنامه والدگری مبتنی بر روان شناسی مثبت با تاکید بر جنبه های روان شناسی مثبت از جمله؛ ارتقای عزت نفس، خودکارآمدی و تقویت جنبه های مثبت در زندگی می تواند به مادرانی که فرزندان دارای مشکلات رفتاری هستند کمک کند.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:18px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Introduction:</strong> Children&#39;s behavioral problems are described as extraversion behaviors and are often directed at others <span dir="RTL">،</span> including; the mother is the primary caregiver rather than the child. &nbsp;The aim of this study was to determine the effectiveness of a parenting program based on positive psychology on self-efficacy<span dir="RTL">،</span> emotional distress<span dir="RTL">،</span> and psychological burden on mothers of children with behavioral problems.<br> <strong>Methods:</strong> The method of this quasi-experimental study with pre-test and post-test design was unequal with the control group. The research society were Mothers of Children with behavioral problems in Aligoderz city in 2019-20. Among which the mothers of 30 students were selected by available sampling method and randomly assigned to two equal groups (15 people in each group). The experimental group received 12 sessions of 90-minute parenting training based on positive psychology<span dir="RTL">،</span> and the control group did not receive any intervention. The research tools were Dumka&#39;s Parenting Self-Efficacy Scale(1996)<span dir="RTL">،</span> Toronto&rsquo;s Alexithymia Scale (1994)<span dir="RTL">،</span> Pai and Kapur&#39;s Family Burden Interview Schedule (FBIS)(1984)<span dir="RTL">،</span> and Conners&#39; Parent Rating Scale(1998). Data were analyzed by analysis of mixed variance<span dir="RTL">،</span> Shapiro-vilk test<span dir="RTL">،</span> Machili test and Levin test with the help of SPSS software version 22.<br> <strong>Results:</strong> The findings showed that in the post-test phase<span dir="RTL">،</span> there was a significant difference between them in terms of all three variables of self-efficacy<span dir="RTL">،</span> emotional distress and psychological burden. In other words<span dir="RTL">،</span> positive parenting training increased self-efficacy (F = 11.6; p <0.05)<span dir="RTL">،</span> decreased emotional distress (F= 23.16; p <0.05 )<span dir="RTL">،</span> and decreased psychological burden (F = 8.01; p <0.05) in mothers of children with behavioral problems.<br> <strong>Conclusion:</strong> Parenting program based on Positive Psychology with Emphasis on Positive Psychological Aspects such as; Promoting self-esteem<span dir="RTL">،</span> self-efficacy<span dir="RTL">،</span> and enhancing positive aspects of life can help mothers with children with behavioral problems.</span></span></div> برنامه والدگری مثبت , خودکارآمدی , ناگویی هیجانی , بار روانی, مادران, مشکلات رفتاری. parenting program , positive psychology , self-efficacy, emotional distress, burden ,mother, and behavioral problems. 1 11 http://jpen.ir/browse.php?a_code=A-10-77-17&slc_lang=fa&sid=1 Mehersa karimzadeh مهرسا کریم زاده mehrsakarimzadw5064@gmail.com 10031947532846009491 10031947532846009491 No PhD. Student، Department of education and counseling، khomain branch، Islamic Azad University، Khomain، Iran. دانشجوی دکتری مشاوره ،گروه مشاوره ،دانشکده علوم انسانی ،واحدخمین ،دانشگاه آزاد اسلامی خمین،استان مرکزی ،ایران. anahita khodabakhshi-koolaee آناهیتا خدابخشی کولایی a.khodabakhshid@khatam.ac.ir 10031947532846009492 10031947532846009492 Yes Assistant Professor of Psychology، Department of Psychology & Educational Sciences، Faculty of Humanities، Khatam University، Tehran، Iran استادیار،گروه روانشناسی وعلوم تربیتی،دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه خاتم،تهران ،ایران. Hossein Davoodi حسین داوودی hosseindavoodi.h@gmail.com 10031947532846009493 10031947532846009493 No Assistant professor، Department of education and counseling، khomain branch، Islamic Azad University، Khomain، Iran استادیار، گروه مشاوره ،دانشکده علوم انسانی ،واحدخمین ،دانشگاه آزاد اسلامی خمین،استان مرکزی ،ایران. Hassan Heidari حسن حیدری heidarihassan@yahoo.com 10031947532846009494 10031947532846009494 No Associate professor، Department of education and counseling، khomain branch، Islamic Azad University، Khomain، Iran. دانشیار، گروه مشاوره ،دانشکده علوم انسانی ،واحدخمین ،دانشگاه آزاد اسلامی خمین،استان مرکزی ،ایران.