Iranian Journal of Pediatric Nursing

fa اثربخشی آموزش مدیریت والدین بر خودزنی و پرخاشگری دانش آموزان با رفتار خودجرحی مقطع دبیرستان شهر شیراز The effectiveness of parental management training on self-harm and aggression of students with self-injurious behavior in Shiraz high school تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">مقدمه: نوجوانی دوره ای است که به دلیل تحولات جسمانی و روانی و اجتماعی شیوع رفتارهای خودجرحی و پرخاشگری در آن افزایش مییابد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مدیریت والدین بر خودزنی و پرخاشگری دانش آموزان با رفتار خودجرحی مقطع دبیرستان شهر شیراز صورت گرفت. روش : این تحقیق از نوع پژوهشهای نیمه آزمایشی و با پیش‌آزمون، پس آزمون، پیگیری و با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه دختران نوجوان در سنین 18-14 ساله بود که به کلینیک مشاوره آموزش و پرورش شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ ارجاع داده شده بودند. با روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر که معیارهای ورود به تحقیق را دارا بودند انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و شاهد قرار گرفتند. ابزارهای پژوهشی شامل پرسشنامه پرخاشگری و پرسشنامه آسیب به خود بود که در مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری توسط شرکتکنندگان تکمیل شد. برای مادران گروه آزمایش آموزش مدیریت والدین طی 8 جلسه 90 دقیقهای اجرا شد و در طی این مدت گروه شاهد درمانی دریافت نکرد. دادههای حاصل با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مکرر تحلیل شد. نتایج : طبق نتایج، میانگین گروه آزمایش برای پرخاشگری و خودزنی در پیش آزمون به ترتیب 87/121 و 87/15 بود که در پس آزمون به 93/62 و 33/9 کاهش یافت. آزمون منبع اثر زمان، آزمون منبع اثر گروه و آزمون منبع اثرهای تعامل زمان و گروه در نمرات خودزنی و آسیب به خود در سطح 001/0 معنادار بود. بنابراین آموزش مدیریت والدین در کاهش نمرات پرخاشگری و خودجرحی به طور معناداری موثر بوده است. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه آموزش مدیریت والدین در کاهش پرخاشگری و خودجرحی دانش آموزان با رفتار خودجرحی مقطع دبیرستان شهر شیراز مؤثر بود. بنابراین متخصصان می توانند با طراحی برنامههای آموزشی مبتنی بر مدیریت والدین به کاهش پرخاشگری و رفتار خودجرحی در دانش آموزان کمک کنند. </div> <div style="text-align: justify;">Introduction: Because of the physical, psychological, and social changes, adolescence is associated with increased self-aggression and aggressive behaviors. The aim of this study was to investigate the effectiveness of parental management training on self-harm and aggression of students with self-injurious behavior in high school in Shiraz. Method: This study had a pre-test, post-test, and follow-up design with a control group. The statistical population of this study included all adolescent girls aged 14-18 years who were referred to the Shiraz Education Counseling Clinic in the academic year 1400-1399. By purposive sampling method, 30 people who met the inclusion criteria were selected and divided into experimental and control groups. The research instruments included a Buss-Perry Aggression Questionnaire and a Self-harm Questionnaire that was completed by the participants in the pre-test, post-test, and follow-up. For the mothers of the experimental group, parental management training was performed in 8 sessions of -90 minutes, and during this period, the control group did not receive any treatment. Results: According to the results, the mean scores for the experimental group in aggression and self-harm in the pre-test were 121.87 and 15.87, respectively, which decreased to 62.93 and 9.33 in the post-test. According to the time effect, group effect, and time and group interaction, results were significant in self-harm scores and aggression at the level of 0.001. Therefore, parental management training has significantly reduced aggression and self-harm scores. Conclusion: Based on the results, parental management training effectively reduced the aggression and self-harm of students with self-harm behavior in high school in Shiraz.</div> رفتار خودجرحی, پرخاشگری, آموزش مدیریت والدین Self-harm behavior, Aggression, Parental management training 56 64 http://jpen.ir/browse.php?a_code=A-10-672-1&slc_lang=fa&sid=1 Fateme keshtkar فاطمه کشتکار keshtkar.air55@gmail.com 100319475328460011785 100319475328460011785 No Ph.D.candidate of clinical psychology, Department of psychology, College of economics and management, Shiraz Branch,Islamic Azad University, Shiraz, Iran کاندیدای دکترای روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. Ghasem Naziri قاسم نظیری naziryy@yahoo.com 100319475328460011786 100319475328460011786 Yes Ph.D.of clinical psychology, Assistant professor, Department of psychology, College of economics and management, Shiraz Branch, Islamic Azad University, Shiraz, Iran دکترای تخصصی روانشناسی بالینی، استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران Massoud Mohammadi مسعود محمدی mohammadi.m@gmail.com 100319475328460011787 100319475328460011787 No Ph.D. of clinical psychology, Assistant professor, Department of psychology, College of economics and management, Shiraz Branch, Islamic Azad university, Shiraz, Iran دکترای تخصصی روانشناسی بالینی، استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. Najmeh fath نجمه فتح najmehfath@yahoo.com 100319475328460011788 100319475328460011788 No Ph.D. of counseling, Assistant professor, Department of psychology, College of economics and management, Shiraz Branch, Islamic Azad university, Shiraz, Iran دکترای تخصصی مشاوره، استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.