دانشیار پرستاری، گروه پرستاری و مامایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران ، azam.alavi92@gmail.com
چکیده: (19 مشاهده)
مقدمه : استرس والدینی می توانید بر روی تمامی اعضاء خانواده تاثیر بگذارد. هدف از این مطالعه تعیین نقش پیش بینی کننده استرس والدینی مادرانه در خودکارآمدی والدینی و اضطراب جدایی کودکان پیش دبستانی است. روش: این مطالعه یک مطالعه توصیفی_تحلیلی از نوع همبستگی می باشد. 175 نفر از مادران کودکان پیش دبستانی شهرکرد به روش در دسترس در سال4 140 مورد مطالعه قرار گرفتند. داده ها با استفاده از سه پرسشنامه استاندارد استرس والدینی (آبدین، 1995)، فرم والدینِ مقیاس سنجش اضطراب جدایی (هان، ۲۰۰۳) و پرسشنامه خودکارآمدی والدینی (دومکا، 1996) جمع آوری گردید. نتایج: بین میانگین نمره استرس والدینی و اضطراب جدایی کودکان پیش دبستانی ارتباط مثبت و معنی دار (0/366r= و 0/001 (p< و بین میانگین نمره استرس والدینی و خودکارآمدی والدینی ارتباط منفی معنی داری (0/493 -r= و 0/001 (p< وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد متغیر استرس والدینی به طورمعنی داری با خودکارآمدی والدینی و اضطراب جدایی کودکان رابطه دارد.(0/001p< ). نتیجهگیری: باتوجه به ارتباط استرس والدینی با خودکارآمدی والدینی مادران و اضطراب جدایی کودکان پیشدبستانی، نتایج بر اهمیت استرس والدینی در سلامت روان مادر و کودک تأکید دارد. ازاینرو، غربالگری مادران دارای استرس بالا و اجرای آموزشهای کوتاهمدت مدیریت استرس و مهارتهای فرزندپروری در مراکز پیشدبستانی پیشنهاد میشود.
alavi A, Taheri Z, Mahmoudi M, Kolahi P, Baharloo Z. Maternal Parenting Stress as a Predictor of Parental Self-Efficacy and Parent-Reported Separation Anxiety Symptoms in Preschool Children. JPEN 2026; 12 (4) :46-55 URL: http://jpen.ir/article-1-855-fa.html
